بهمن 97 هم تمومه...

من هستم... امیر هم هست...

امیر جزو جدا نشدنی زندگی منه... چه خوب چه بد چه گرم چه سرد... امیر هم هست...

دلم سال جدید رو اصلا نمیخواد ... چقدر عمرم داره زود میگذره ...

روز های قشنگ جوانیم داره تند تند میره...

آدم ها خیلی مزخرف شدن.... خیلی به در نخور شدن.... آدمی رو میشناسم که توی یک لحظه میونه 180 درجه تغییر موضع بده اخلاق و رفتارش به کلی عوض بشه..... و چقدر بده رفت و آمد با همچنین آدمی... شاید روز ها

خدایا اومدم با خودت حرف بزنمخدایا پس چرا من عدالت تو رو نمبینم... خدایا چرا آدم های پست و رذل اطراف من همیشه خوب و خوش و سالم هستن ولی آدم های بی آزار و مظلوم همیشه مورد ظلم اطرافیان قرار میگیرند..

استرس

اضطراب

فکر و خیال

دلهره

دیدن ناراحتی های امیر

ساعت 4.13 صب 5 فروردین 98

لعنت به آدم های کثیف

خدای خودت به فریادمون برس